Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2017-05-25 22:27:33


Album Reviews :: Motionless In White – Graveyard Shift


Band: Motionless In White – Graveyard Shift
Label: Roadrunner Records
Release: 5 mei 2017
Review geschreven door Jeroen Verel

Line-up:

Het album:

Motionless in White is een band waar je eigenlijk geen eindoordeel over zou moeten hebben voor je ze live aan het werk hebt gezien. Wat je ook vind van de muziek, image of de over het algemeen jongere fanbase van de band; het valt niet te ontkennen dat Motionless in White met veel (aanstekelijk) plezier op de podia staan en daarmee leuke, onderhoudende shows spelen.

Onlangs bracht de band hun vierde studio album ‘Graveyard Shift’ uit. De die hard fans hebben deze uiteraard vanaf het eerste uur in huis. Of ‘Graveyard Shift’ aan de nieuwe luisteraar besteed is, is nog maar de vraag. Het eerste nummer “Rats” zal niet iedereen overtuigen. De Marilyn Manson-esque vocals waarmee zanger Chris Motionless het nummer brengt worden onderbouwt door weinig originele muzikaal werk. Hoewel op de volgende tracks voor een andere, meer eigen zangstijl gekozen wordt, weet Motionless In White ook met de daarop volgende tracks “Queen For Queen” en “Necessary Evil”  niks nieuws toe te voegen aan de sound die we van de band kennen. De guestvocals van Korn-zanger Jonathan Davis op “Necessary Evil” zijn, samen met het van Lesly Gore’s “It’s My Party” geleende, catchy refrein het enige echte lichtpuntje in de eerste drie tracks van ‘Graveyard Shift’.

Op dit album is viermaal scheepsrecht. “You’re mine, motherfucker!” zijn de eerste woorden van Chris op de track “Soft”. Niks is minder waar op de eerste track van het album waarmee Motionless in White echt weet te overtuigen. Dit is de track waarmee ‘Graveyard Shift’ had moeten openen. In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden is “Soft” uptempo, hard en recht voor zijn raap.
Soft” wordt aardig opgevolgd door “Untouchable” waarmee weliswaar gas teruggenomen wordt, maar niet op een onverdienstelijke manier.
Eén van de meest interessante nummers  op het album is “Not My Type: Dead as F**K 2”, dat klinkt als een ode aan het werk van componist Danny Elfman. In de stijl van Motionless In White natuurlijk.

Het lijkt erop dat de eerste drie tracks op ‘Graveyard Shift’ enigszins een valse start zijn geweest en Motionless In White weet zichzelf daarna goed te herpakken om van de rest van het album een waardige opvolger van het eerdere werk te maken. Of het nou om hardere tracks als “The Ladder” of “Hourglass” gaat of de gothpop single “LOUD (Fuck It)”; Motionless In White weet met ‘Graveyard Shift’ een aardige productie neer te zetten met als laatste hoogtepunt de single “570” die bijzonder lekker klinkt en het live ook zeker goed zal doen.

Als Motionless in White je eerder niet wist te beroeren zal daar met ‘Graveyard Shift’ geen verandering in komen. Daarvoor brengt het album toch teveel van wat we van de band gewend zijn. Een echte groei in de sound blijft achterwege.
De fans van Motionless in White zullen ‘Graveyard Shift’ daarentegen zeker in huis willen halen, want ondanks geen echte grote verrassingen brengt ‘Graveyard Shift’ toch weer een aantal aardige nieuwe tracks die de diehard fans ongetwijfeld goed zullen kunnen waarderen.  

Tracklist:

1. Rats
2. Queen for Queen
3. Necessary Evil (feat. Jonathan Davis)
4. Soft
5. Untouchable
6. Not My Type: Dead as F**k 2
7. The Ladder
8. Voices
9. LOUD (Fuck It)
10. 570
11. Hourglass
12. Eternally Yours

Links:

www.facebook.com/motionlessinwhite/
www.motionlessinwhite.net/




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Beyond Forgiveness - The Great Wall

Power Quest - Sixth Dimension

Laatste Live Reviews

Northlane @ Dynamo

Grand Magus @ Essigfabrik

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Blast From The Past 2017

   

Agenda