Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2014-12-28 17:38:29


Live Reviews :: At The Gates @ Trix


Het was op een donderdagavond (18 december 2014), midden in de werkweek, dat menigeen afzakte naar Antwerpen voor een toffe muzikale avond in de Trix, gevuld met twee pioniers in hun respectievelijke genre. Niet minder dan de Zweedse melodic deathlegendes At The Gates en het doom-fenomeen Tryptikon, met de muzikaal geniale Tom G. Warrior (die al tonnen ervaring met Celtic Frost en Hellhammer heeft), mochten de avond vullen. Het was duidelijk te zien aan de bandshirts dat de meerderheid van het publiek aanwezig was voor headliner At The Gates. Aan de ene kant was het samenraapsel van genres (melodeath, doom metal en black/death met een scheutje thrash)  vreemd gekozen, maar aan de andere kant zorgde dit ook voor een afwisselende avond. De nobele onbekenden van Morbus Chron kregen de eer om de avond te openen.

Review geschreven door Nicolas Vermeersch
Foto's gemaakt door Erwin Poppe (Klik op de foto's voor meer!)

Morbus Chron

Voor deze avond had ik nog nooit van Morbus Chron gehoord. Dit zijn jonge gasten die een mix brengen van black-, death- en thrash metal, met de nadruk op de eerste twee. Het was een leuke strakke set die aangenaam in de oren lag. Voor de rest kan ik er weinig over zeggen, omdat ik deze band heb leren kennen op de avond zelf.  De muziek zelf is niet zo vernieuwend dat het blijft hangen, maar het was leuk om te horen en te zien. Misschien zal ik deze band nog eens gaan bekijken als ze in de buurt in een klein zaaltje, voor weinig geld, komen optreden. Ook de outro van hun set, waarbij  de verschillende muzikanten één voor één het podium afgaan terwijl de muziek nog speelt, was origineel gevonden.

Tryptikon

Tryptikon was voor mij het hoogtepunt van de avond. Deze band is het kindje van niemand minder dan Thomas Gabriel Fischer. Een ware legende voor voornamelijk diegene die de undergroundscene wat volgen. Zo was hij mede-oprichter van ‘Hammerhead’, wat later tot Hellhammer werd omgedoopt. Later stond hij ook aan de wieg van die andere legendarische band genaamd Celtic Frost, ook één van de meest invloedrijke bands in, onder andere, de black metal.

Zonder veel gedoe begon Triptykon aan hun set; een strak samenspel met een zeer herkenbare rauwe sound, waarin fans van doom- en black metal zich zeker in zouden vinden. Dat was te zien aan het publiek, de zwarte massa was van de partij! Geen gevulde zaal, maar dat gaf voor mij een ietwat exclusiever gevoel. Vooral omdat ik wist dat er oude klassiekers aan te pas zouden komen. En ja hoor, voor ik het doorhad hoorde ik “Triumph Of Death” door de zaal blazen, sterker nog, bijna de helft van de (45minuten-durende) set was gevuld met oude klassiekers. Wel leek het wat aan de korte kant, de set mocht qua tijd zeker verdubbeld worden. Stevige (positief) overheersende baswalmen, naar beneden drukkende gitaarriffs en melancholische drum-grooves, met andere woorden, dit was doom metal zoals het hoort. Tryptikon maakte zeker mijn avond.

At The Gates

Zoals eerder gezegd, mocht Tryptikon gerust wat langer geduurd hebben. Ik zou het zeker niet erg gevonden hebben als ze dat laatste halfuurtje van At The Gates er afgesnoept hadden, want beide bands hebben gerust evenveel bijgedragen aan hun respectievelijke genres.  Het was jammer dat dit niet in de tijdsindeling van de avond terug te zien was. Dit terzijde vond ik anderhalf uur At The Gates wat teveel van het goede. Voor de talloze fans was dit waarschijnlijk een onvergetelijke avond, nadat hun favoriete band na 15 jaar nog eens nieuw werk uitbracht met At War With Reality.

Het eerste halfuur was het nog goed om aan te horen, het was duidelijk dat de band het erg naar hun zin had daar op het podium, maar na een halfuur had ik het allemaal wel al gehoord. Het werd wat te repetitief en na nog een kwartier het hebben uitgehouden, heb ik maar gekozen om de pijltjes naar de uitgang weer te volgen. Het was zeker niet slecht maar het kon me simpelweg niet genoeg boeien om daar anderhalf uur aan een stuk naartoe te luisteren en te kijken. Het was nog een eind terugrijden naar Brugge, dus het leek me het best om wat vroeger huiswaarts te keren.

Toch was het een bevredigende avond vanwege het feit dat ik voor het eerst, en zeker niet voor het laatst, Tryptikon aan het werk heb mogen zien en hoewel At The Gates voor mij misschien niet heel erg was weggelegd, hebben de fans van de band zich ook zeker vermaakt.




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Stray From The Path - Smash ‘Em Up

Papa Roach - Who Do You Trust

Laatste Live Reviews

Crossfaith @ W2 Den Bosch

The Hu @ Melkweg

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Crossfaith @ W2

   

Agenda