Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2015-12-16 13:37:33


Live Reviews :: Gamma Ray @ 013


Op deze doordeweekse woensdagavond (9 december 2015) was er in Tilburg een leuk metalfeestje te vinden. In de kleine zaal van de 013 zorgden de bands Neonfly, Serious Black en Gamma Ray voor een gezellige avond met goede muziek.

Review geschreven door Caitlin Ars

Hoewel de zaal nog niet erg vol leek, was het voor de Engelse band Neonfly tijd om aan hun set te beginnen. De band zelf kende ik nog niet, dus ik heb me volledig laten verrassen. Vol enthousiasme kwam de band op en met “Whispered Dreams” en “The Enemy” begon Neonfly aan hun set. De band speelde degelijke power metal, die mij op sommige momenten wat aan Hammerfall deed denken. Wat ook nog een vermelding verdiend, was de outfit van de gitarist. Naast zijn gitaarwerk, stal hij ook met zijn kleding de show; hij liep rond met schouderbladen die compleet uit veren bestonden en dat zag er best vermakelijk uit. Neonfly trakteerde het publiek verder ook nog op een medley bestaande uit drie nummers; “The Revenant / The Ornament / Spitting Blood”, waarbij ze het publiek opriepen om wat dichterbij komen staan, met succes. Toen uiteindelijk gitarist Frederick Thunder ook nog met een helm met veren, die misschien wel een halve meter lang waren, tevoorschijn kwam, was het plaatje helemaal compleet. Uiteindelijk sloot de band de set af met het nummer “Morning Star” en zat het eerste goed geslaagde voorprogramma er alweer op.

Na het eerste optreden van de avond, mocht Serious Black laten horen wat ze voor Tilburg in petto hadden. Ook met deze band was ik nog niet bekend en ik hoopte dan ook dat ik me net zo zou vermaken als hun voorgangers. Het eerste nummer wat gespeeld werd was “Akhenaton”. Het nummer begon stevig, maar voor mij was het klaar wanneer de zang zich bij het geheel voegde. De vocalen leken niet goed te passen bij de rest van de muziek en mijn aandacht zwakte daardoor al heel snel af. De nummers klonken dan ook te veel hetzelfde, er zat te weinig variatie tussen. Het hoogtepunt van de set was toen ze een kleine medley speelden met  “I was Made for Loving You” en “Rock You Like a Hurricane”, de covers van bekende hits van Kiss en The Scorpions. Het enige eigen nummer van de band zelf wat er een beetje uit sprong was “High and Low”, kort daarna was het optreden dan toch voorbij. Voor liefhebbers van de band was het misschien een heel vermakelijke show, maar mij heeft het helaas niet kunnen vermaken.

Na een korte pauze kwam rond kwart over 9 de hoofdact van de avond, Gamma Ray, op. Zoals je bij een Anniversary-show al kan verwachten, kwamen er al meteen wat oude krakers voorbij. “Lust for Life” en “Heaven Can Wait” zetten de toon voor vanavond en nadat ook “Last before the Storm” was gespeeld, werd er een korte pauze ingelast om de nieuwste toevoeging aan de line-up van de band voor te stellen. Een korte tijd geleden heeft zanger Frank Beck zich bij Gamma Ray gevoegd en neemt een gedeelte van de zang op zich, zodat zanger en gitarist Kai Hansen zich meer op het gitaarspelen kan concentreren en zijn stem minder hoeft te belasten. Als groot liefhebber van de stem van de oprichter, was ik sceptisch over deze toevoeging, maar het kostte de nieuwe vocalist nog geen volledig nummer om ook mij te overtuigen. Zijn stem past prima bij de band, en vanaf het nummer “Fight” staat hij ook op het podium.

Natuurlijk kan op de setlist de Helloween-klassieker “I Want Out” ook niet ontbreken en het publiek geniet duidelijk en zingt uit volle borst mee. Uiteindelijk wordt het tijd voor de band om even een pauzetje in te lassen en drummer Michael Ehré zich compleet uit te laten leven. Er kwam een lange indrukwekkende drumsolo, waarin hij helemaal los kon gaan en kon laten zien wat hij kan. Het was een leuke, interessante solo en zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Toen Michael klaar was, mocht bassist Dirk Slächter, die al bijna sinds het begin bij Gamma Ray zit, ook nog een solo spelen. Deze duurde wat korter dan de vorige solo, maar was er niet minder om. Hierna werd het weer tijd voor de rest van de groep om het podium op te komen en er weer vol in te knallen met “Dethrone Tyranny”, “Empathy” en “Master of Confusion”. De band is goed op dreef, en het niveau blijft hoog.

Tijdens deze set komen er van de meeste albums wel wat nummers voorbij en de laatste 25 jaar worden goed vertegenwoordigd. Wel vind ik het jammer dat er compleet niets van het album ‘The Land of the Free II’ wordt gespeeld, wat dan weer net mijn favoriete plaat is. Gelukkig kregen we van het eerste deel van ‘The Land of The Free’ wel wat te horen, namelijk het maar al te bekende “Rebellion in Dreamland”. Dit nummer vormde in deze setlist een korte medley samen met “Heavy Metal Universe” en het tweede Helloween-nummer van de avond, “Ride The Sky”.
Na een (te) lange uitvoeren van het nummer “Somewhere out in Space”, verliet de band het podium, om nog terug te komen met een toegift. Na de tweede medley van “Heading for Tomorrow” en “Avalon”, en de grote knaller “Send me a Sign” was het optreden toch echt ten einde gekomen. De band nam uitgebreid afscheid van het publiek, deelde wat plectrums uit, waarbij sommige mensen uit de zaal zich echt als wilde beesten gedroegen, en verliet het podium voor de laatste keer.

Het was dan ook een geweldige avond gevuld met leuke muziek. Gamma Ray heeft weer een geweldige show neergezet, vol met top-nummers, en laten zien dat ze na 25 jaar spelen nog steeds vol enthousiasme hun liedjes kunnen brengen. Neonfly heeft mij ook heel aangenaam verrast en laten genieten van een leuke setlist. De eerstvolgende keer dat ik de kans krijg, zal ik ook zeker Gamma Ray weer een bezoekje brengen!




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Stray From The Path - Smash ‘Em Up

Papa Roach - Who Do You Trust

Laatste Live Reviews

Crossfaith @ W2 Den Bosch

The Hu @ Melkweg

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Crossfaith @ W2

   

Agenda