Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2017-07-26 23:24:29


Live Reviews :: Graspop Metal Meeting 2017 - Zaterdag


Aangekomen bij zaterdag 17 juni staan er opnieuw een hoop bands op het Graspop programma. Het programma begint al vroeg en staat vol met overlappingen, waardoor er soms toch moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. Gelukkig betekent dit dat er een hoop toffe bands te zien zullen zijn. We zijn er vroeg bij voor Avatar.

Review geschreven door Jeroen Verel en Jessica Santiago Lopez

Avatar

Waarom een band als Avatar zo vroeg op het programma staat is voor velen, ook voor ons, een raadsel. De band is inmiddels geen onbekende meer en met de toffe, theatrale shows van de band heeft Avatar inmiddels veel fans voor zich weten te winnen. Het goed gevulde veld voor de Main Stage 2 om 11.30 in de ochtend is hiervan het bewijs. Wel is het jammer dat er nog meer fans een deel van de show missen, door de vroege programmering en de langzame inloop bij de poortjes naar het terrein. Wij komen hierdoor tegen het einde van de set van Avatar pas binnen en kunnen nog net zien hoe de band met “Smells Like A Freakshow” de show op Graspop Metal Meeting tof afsluit. Een later tijdslot voor de vette horror freak show van Avatar een volgende keer zou zeker niet verkeerd zijn!

Axel Rudi Pell

Axel Rudi Pell nam het op Main Stage I van Avatar over. Muzikaal moet je er wel een beetje van houden, maar dat Axel Rudi Pell en co. weten wat ze op het podium met hun instrumenten en met het publiek aan moeten is een ding wat zeker is. De solo’s van Axel Rudi Pell zelf vlogen uit de speakers en zanger Johnny Gioeli wist het aanwezige publiek in de vroege middag energiek te bespelen.

DevilDriver.

Het eerste echte zware geweld komt op de vroege zaterdagmiddag van niemand minder dan DevilDriver. Na een korte hiatus is de Californische groove metal formatie rond zanger Dez Fafara terug. En wel met een nieuw album, een nieuw label en een nieuwe line-up. Hoewel de backdrop anders doet vermoeden is de korte setlist van vandaag niet bepaald gebaseerd op het jongste studiokindje ‘Trust No One’. Daarvan krijgen we enkel het nummer “Daybreak” voor onze kiezen. Het zijn toch vooral oudere albums als ‘The Fury of Our Maker’s Hand’ en ‘DevilDriver’ waarvan het meeste materiaal voorbij komt.

Begrijpelijk want bij een korte set moeten keuzes gemaakt worden en voor een algemeen metal publiek als op Graspop is het veiliger om met oudere favorieten op de proppen te komen dan om nieuwer materiaal te presenteren. Wel mag gezegd worden dat DevilDriver zo vroeg al goed op dreef is en de niet onredelijke opkomst goed weet mee te krijgen.  Kunnen deze heren de volgende keer wat later en vooral wat langer op de planning? Dit smaakte namelijk naar meer.

Het is op deze zaterdag van Graspop warm, waardoor we het ook allemaal wat rustiger aan doen en vele Graspoppers iets minder te tenten in lijken te gaan. Er liggen en zitten toch veel mensen net buiten de tenten te kijken naar schermen of te luisteren naar de band die binnen aan het spelen zit, met een verfrissend drankje of een lekker hapje erbij. Moet kunnen.

Na drie uur moeten we toch echt tussen een aantal bands kiezen. Danko Jones, Coheed and Cambria en Devin Townsend Project overlappen elkaar en het zijn toch alle drie bands die de moeite waard zijn om te zien. We kiezen er toch voor om naar Coheed and Cambria in de Metal Dome te gaan, opgevolgd door een deel van Devin Townsend Project in de Marquee.

Coheed And Cambria

Het blijkt een goede keus te zijn, want Coheed and Cambria geeft een geweldige show weg op Graspop Metal Meeting. De show maakt deel uit van de ‘Neverender GAIBSIV Tour’ van de band, waarbij ‘Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume One: From Fear Through the Eyes of Madness’ in zijn geheel gespeeld wordt. Op Graspop speelt de band helaas een korte set met ook een paar nummers die afkomstig zijn van andere albums , waardoor we het meesterwerkje waarnaar de tour genoemd is niet helemaal te horen krijgen. De nummers die gespeeld worden klinken, ondanks dat Claudio aan het begin wat problemen heeft met zijn gitaar, geweldig. Het is vooral genieten van de muziek, waar het bij Coheed and Cambria toch vooral om draait, tijdens nummers als “Welcome Home”, “Mother May I”, “In Keeping Secrets of Silent Earth: 3” en set hoogtepunt “Delirium Trigger”. Voor de band is het jammer dat ze tegelijkertijd met Devin Townsend spelen, anders was het zeker wel een stuk drukker geweest in de Metal Dome, iets wat deze show zeker had verdient.

Devin Townsend Project

Bij Devin Townsend Project in de Marquee is het vooral heel warm en druk als wij er na Coheed and Cambria aankomen. Muzikaal is Devin Townsend toch best uniek te noemen en wie bekend is met zijn shows, weet dat ze altijd entertaining zijn. Niet alleen door de muziek, maar ook door de humor die Devin Townsend er doorheen gooit. Op Graspop is dit dan ook niet anders. Muzikaal is de band in topvorm en weet Devin Townsend de hele Marquee goed met zich mee te krijgen.

Max & Igor Cavalera - return To Roots

Eerder dit weekend kregen we de huidige line-up van Sepultura voor onze kiezen. De hoop op een reunie van de originele line-up hebben de meeste fans inmiddels opgegeven, maar de tour waarmee originele zanger Max Cavalera en originele drummer Igor Cavalera Graspop 2017 aandoen is toch een beetje the next best thing.

Vanwege het 20-jarige bestaan van misschien wel het meest iconische Sepultura album, ‘Roots’ uit 1996, touren de broertjes Cavalera momenteel de wereld rond om het album integraal ten gehore te brengen. Hierbij worden ze vergezeld door gitarist Marc Rizzo en bassist Tony Campos (wat betekent dat dit eigenlijk het volledige Cavalera Conspiracy is).

Al snel na de kickoff van de set blijkt dat dit alles van tevoren mooier heeft geklonken dan dat het nu op het podium doet. Zanger Max lijkt moeite te hebben met de vocals die hij 20 jaar geleden zo moeiteloos op de plaat wist te leggen. Met moeite weet hij zo nu en dan het tempo bij te houden waardoor de teksten vermoeid door de speakers klinken. Vooral tijdens “Ratamahatta” wordt dit pijnlijk duidelijk wanneer Max het refrein meerder malen voor gezien moet houden.
De minder snelle vocals weet Max echter nog aardig ten gehore te brengen, maar weet de kracht in stem van huidig Sepultura zanger Derrick Green toch nergens te evenaren. Muzikaal klinkt het allemaal geweldig en krijgen vooral Igor en Marc de tijd om te shinen met sterke drum en gitaarsolo’s.

Wie de setlist aan het aftellen is zal na “Ratamahatta” wellicht even verrast zijn door de afwezigheid van “Breed Apart”. Later wordt na “Dusted” ook meteen “Dictatorshit”, afsluiter van het album ‘Roots’ ingezet. Ter ere van Lemmy spelen de heren dan nog een cover van Motorhead’s “Ace of Spades” voor ze het podium verlaten.

We hebben vandaag Cavelera Conspiracy een hoop nummers van het Sepultura album ‘Roots’ horen spelen, maar om te zeggen dat we Max en Igor het album nu integraal hebben horen spelen gaat wat ver. Daarvoor missen er toch teveel tracks uit de set.

Gojira

Het Franse Gojira is nog een absolute hoogtepunt van Graspop Metal Meeting 2017 te noemen. Op CD weet Gojira al een tijdje muzikale hoogstandjes af te leveren, maar het is ook heel tof om te zien hoe de band de laatste paar jaar ook op het podium enorm gegroeid is en een echte Main Stage band geworden is. Gojira op Graspop is dan ook vooral steengoed en machtig. Dit is een band die binnen een korte tijd als headliner op het programma zal staan en dit ook dik verdienen. Nummers als “The Heaviest Matter Of The Universe”, “Stranded”, “Silvera”, “The Cell” en “Toxic Garbage Island” worden retestrak gespeeld en klinken heerlijk voordat Gojira de set afsluit met “L’Enfant Sauvage”. Wat. Een. Band!

Alter Bridge

Nog een band die live altijd een sterke show weet neer te zetten is Alter Bridge. Ook op Graspop is dit vandaag niet anders. Bij Alter Bridge hoef je geen opvallende show te verwachten en is de show af en toe wat voorspelbaar, maar is het de muzikaliteit wat er bovenuit springt en je toch elke keer weer terug naar de show van de band trekt. Myles Kennedy is een wat rustigere frontman met een dijk van een stem, die je ook vandaag omver weet te blazen. Alter Bridge speelt op Graspop een setlist, waarin nummers uit hun hele carrière te vinden zijn, met het geweldige “Blackbird” opnieuw als één van de hoogtepunten van de set. Tijdens afsluiter “Rise Today” zorgt Alter Bridge dan toch voor een verrassing, door In Flames gitarist Björn Gelotte het podium op te brengen om met het nummer mee te spelen. Wederom een tof optreden van de band.

Five Finger Death Punch

Het Amerikaanse Five Finger Death Punch maakte er nogal een potje van de maandag voor Graspop in het Tilburgse 013. Op Graspop krijgen we dan ook de band zonder zanger Ivan Moody te zien, maar met vervangende zanger Tommy Vext. Hoe zou de band het op Graspop dan doen? Gelukkig stond Five Finger Death Punch er vandaag in topconditie, zoals we van de band toch wel gewend zijn, en wist ook Tommy Vext het publiek te overtuigen. Nummers als “Lift Me Up”, “Jekyll and Hyde”, “Burn MF”, “Wrong Side of Heaven”, “Under and Over It” en “The Bleeding” werden dan ook door het publiek hard meegezongen. Met na afloop ruim 10 minuten speeltijd over is het een korte set, maar in ieder geval wordt de show vandaag wel helemaal afgespeeld.

Ministry

Wanneer je de kans krijgt om Industrial Metal pioniers Ministry op een festival als Graspop te zien dan is dat een kans die je niet laat gaan. Als het niet is omdat Ministry iconisch is en garant staat voor vette liveshows, dan misschien wel omdat je niet weet of en wanneer je weer de kans krijgt. Frontman Al Jourgensen heeft inmiddels al meerdere malen (en soms om begrijpelijke redenen) aangegeven klaar te zijn met het project.

Ondanks de uitspraken van Al komt Ministry toch elke keer weer terug met een nieuwe tour of, zoals in dit geval, zelfs met nieuw materiaal.
Officieel is het nummer nog niet uit, maar tijdens de huidige tour van de Industrial Metal pioniers wordt het nummer “Antifa” ten gehore gebracht. Een prima voorproefje van het aankomende album ‘AmeriKKKant’ waarvan de release gepland staat voor later dit jaar.

Vergezeld door maatschappijkritische videobeelden zet de knalharde muziek van Ministry de Marquee op stelten. Misschien zelfs wel iets te hard voor de tent waardoor het geheel veelal als één bak herrie klinkt. Jammer want Ministry heeft de fans vandaag heel wat te bieden. “Permawar”, “LiesLiesLies”, “N.W.O.” en “Thieves” zijn maar een kleine greep uit de 14 nummers lange set waarmee Ministry oud en nieuw werk de volle tent inslingert.

Deep Purple

Deep Purple
heeft geen introductie nodig. En als dat wel zo is dan is er iets niet helemaal goed gegaan in je muzikale opvoeding. De Britse hardrock / metal act gaat inmiddels al bijna 50 jaar mee (serieus; volgend jaar zou het 50 jarige jubileum van de band zijn) en hebben besloten dat het mooi geweest is. Met nog één nieuw album, het onlangs verschenen ‘Infinite’, en een lange laatste tour neemt de band afscheid van vele generaties aan fans. Ook Graspop leent zich vanavond als podium voor het afscheid van deze legendarische band. De opkomst is zoals verwacht gigantisch.

Deep Purple opent met het “Time For Bedlam”, de gesproken tekst door zanger Ian Gillan ondersteund door muziek van de rest van de band vormen de start van het eerste nummer van het onlangs verschenen ‘Infinite’. Van dit nieuwe en naar verluidt laatste Deep Purple album krijgen we verder alleen nog het nummer “The Surprising” te horen. Beide zeer goed gespeeld en leuk om dit nieuwe materiaal live te horen, maar als je een afscheidstour doet wil je natuurlijk elke generatie van je fans iets moois meegeven.

 

Hoewel dat laatste voor een band met een bewogen geschiedenis als Deep Purple bijna onmogelijk is, weet de band met hun gevarieerde set moeiteloos iedereen op het veld voor zich te winnen en wordt er door vele generaties aan rockers en metalheads meegezongen met nummers als “Fireball”, “Lazy”, “Hell To Pay”, “Perfect Strangers” en natuurlijk “Space Truckin’”. Er wordt gelachen om een geïmproviseerd verhaal van Gillan tijdens “Strange Kind Of Woman” en meegeklapt met de vele solo’s die we te horen krijgen.

Het dak gaat eraf wanneer de wereldhit “Smoke On The Water” wordt ingezet en nog één keer schreeuwt iedereen zijn longen uit zijn of haar lijf voor de reguliere set van de band eindigt. Deep Purple neemt afscheid en verlaat het podium om snel weer terug te keren voor een toegift bestaand uit “Hush” en, na een bass solo, “Black Night”.

Hoewel Deep Purple veel meer publieksfavorieten heeft die gewoonweg niet binnen de anderhalf uur speeltijd paste of die wijselijk achterwege zijn gelaten omdat Gillan zijn stem ze niet meer aankan (denk aan “Child In Time”) zijn er vast fans zijn die hun favoriet niet te horen hebben gekregen. Of dat na het aanschouwen van de show van vanavond er echt veel toe doet betwijfel ik.

Vanavond namen we afscheid van een band die, hoewel aardig op leeftijd, een retestrakke show neer wist te zetten waarbij al het gespeelde materiaal steengoed en met veel enthousiasme gebracht werd. Nog één keer verenigde Deep Purple de vele generaties fans die met ze opgegroeid zijn en lieten ze zien hoe een grote rockshow gespeeld hoort te worden.
Een waardig afscheid van één van de grootheden uit de hardrock-geschiedenis.




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Beyond Forgiveness - The Great Wall

Power Quest - Sixth Dimension

Laatste Live Reviews

Northlane @ Dynamo

Grand Magus @ Essigfabrik

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Blast From The Past 2017

   

Agenda