Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2017-07-26 23:30:53


Live Reviews :: Graspop Metal Meeting 2017 - Zondag


Op zondag 18 juni zijn we alweer aangekomen bij de laatste dag van Graspop Metal Meeting 2017. Time flies when you're having fun! Het weer is uitstekend, met een temperatuur tegen de 30 graden de warmste dag van het weekend, en ook vandaag staat ons een vol programma aan bands te wachten. Om te beginnen met Hacktivist.

Review geschreven door Jeroen Verel en Jessica Santiago Lopez

Hacktivist.

Wanneer we arriveren bij de Jupiler stage is Hacktivist al 10 minuten bezig, wat een kwart van de totale set van vandaag is. Jammer want Hacktivist is een band die je van het begin tot het einde wil zien.

Terwijl het publiek al los staat de gaan op de recentere single “Over-Throne” banen wij ons een weg naar voren.  Tijdens de korte set weet de band met het gekozen materiaal hun carrière toch aardig te coveren. Natuurlijk komt een groot deel van de set van hun eerste, in 2016 uitgebrachte, full-length ‘Outside Of The Box’, maar komt er ook ouder werk als “Hacktvist” en de Kanye West & Jay-Z cover “Niggas in Paris” voorbij.

Nieuwe vocalist Jot Maxi, die onlangs Ben Marvin heeft vervangen, heeft tijdens zijn eerste tour met Hacktivist heel wat te bewijzen en blijkt niet onder te doen voor zijn voorganger. Anders klinkt het wel, maar het past. Niet geheel onverwacht; Jot Maxi was ook al op de track “Rotten” te horen op het debuutalbum, ‘Outside Of The Box’, van de band. Die track hebben ze met Jot als nieuwe zanger opnieuw opgenomen en uitgebracht als “2 Rotten”, een meer gitaar heavy versie van het originele nummer, en ook die krijgen we vandaag te horen.

Hacktivist mag dan één van de originele zangers kwijt zijn en veel te vroeg op de dag een veel te korte set spelen, maar laat zich daardoor niet uit het veld slaan en doet live niet onder voor sommige van de grotere namen op het festival.

Alestorm

Pirate metalband Alestorm mag om 14:05 Main Stage 2 bestormen. De band is allang geen onbekende meer op Graspop en de optredens van Alestorm zijn niet echt verrassend, maar dit hoeft ook niet. De band brengt een hoop humor mee en zowel op het podium als in het publiek is er vooral een hoop lol. Muzikaal zit het natuurlijk ook dik in elkaar en worden de tracks al snel hard meegebruld. Ook vandaag laat Alestorm zien waarom het één van de leukste festival bands is.

Hatebreed

Meer hardcore op deze warme zondagmiddag. Gewoon omdat het kan. Maar dan wel met niemand minder dan Hatebreed. De band rond Jamey Jasta is geen onbekende op Graspop en aan de opkomst te zien is dat goed te begrijpen. Tijdens deze laatste show van de huidige tour duurt het dan ook niet lang voor het veld in een grote tornado van mensen verandert. Tijdens de 17 nummers durende set heeft de security zijn handen vol aan de stroom aan crowdsurfers. Na een set vol snoeiharde hardcore, diverse (circle)pits en een hoop dankbetuigingen van Jamey komt met de show van vandaag ook de tour van de band ten einde. Hatebreed gaat dan misschien naar huis, maar wij gaan nog een dagje door.

Steel Panther

Sex drugs en rock & roll mogen natuurlijk niet ontbreken op een festival als Graspop en wie kunnen die ingredienten nu beter verzorgen dat s’werelds meest populaire parodie band Steel Panther?

Vanaf het moment dat de strak gespandexte en zwaar bepruikte heren het podium betreden vliegen teksten over drank, piemels en tieten je om de oren. De heren zijn bepaald niet op hun strakgetrokken en met dikke lippenstift besmeerde mondjes gevallen. Allemaal met een dikke vette knipoog natuurlijk. Dat geldt natuurlijk ook voor het meisje op de voorste rij dat herkent wordt vanwege haar geweldige “diensten” na een vorig optreden van de band in België… of niet?

Natuurlijk hoort er bij dit alles ook muziek. De 80’s hairmetal cliches vliegen je om de oren en dat is op deze manier helemaal geen straf. Bovendien speelt Steel Panther hun materiaal net zo strak als ze in hun spandex staan. Veel oudere publieksfavorieten, maar ook nieuwer werk van het onlangs verschenen ‘Lower The Bar’, dat net zo belachelijk is maar toch zo lekker klinkt.

De show wordt uiteindelijk afgesloten met “Party All Day (Fuck All Night)”, maar niet voordat een bende vrouwelijke fans (zeker meer dan 17) topless de band op het podium mogen vergezellen tijdens “17 Girls In A Row”. Als je een decennium vol met clichés parodieert, doe je dat natuurlijk wel met overtreffende trap. Iets waar Steel Panther elke keer weer in weet te slagen.

Mastodon

Het Amerikaanse Mastodon weet op CD eigenlijk nooit teleur te stellen en gooien er hoogtepunt na hoogtepunt uit. De shows op festivals wilden in het verleden nog weleens iets minder zijn, maar vandaag zijn ze één van de hoogtepunten. Het is inmiddels de zevende keer dat Mastodon op Graspop te zien is, waarvan de laatste keer alweer in 2014 was. Vandaag staat Mastodon hier op de Main Stage machtig te spelen en het publiek geniet ervan.

De bekendere tracks zijn tijdens deze tour achterwege gelaten en de set is dan ook anders dan de band tijdens de vorige tour gespeeld heeft. Zeker leuk als dit niet de eerste keer is dat je Mastodon live ziet. Nummers als “The Motherload”, “High Road”, “Blood and Thunder” of “Curl of the Burl” krijgen we op Graspop niet te horen. Daarentegen knalt Mastodon door een set gevuld met nummers als “Divinations”, “The Wolf Is Loose”, “Crystal Skull”, “Megalodon” en “Black Tongue”, aangevuld met nieuwe nummers als “Sultan’s Curse”, “Ancient Kingdom”, “Andromeda” en “Show Yourself”, afkomstig van het laatste wapenfeit ‘Emperor of Sand’. Er wordt niet al te veel gesproken, maar vooral strak doorgespeeld en de band weet de aandacht van het publiek, in de volle zon, volledig vast te houden. Mastodon klinkt vandaag ijzersterk en het enthousiaste applaus dat de band na afloop krijgt is dan ook dik verdiend.

Evanescence

Een band die het helaas niet waar weet te maken is Evanescence. De band rond Amy Lee is weer terug, met wat nieuwe bandleden, en staat op deze zondag voor de eerste keer op Graspop. In het verleden hebben we Evanescence toffe zaalshows zien spelen en dit was toch wel een band waar we vandaag naar uit keken.

Met de best-of setlist die de band vandaag brengt is niks mis, maar muzikaal mist het geheel de kracht die het normaal wel heeft. Het geluid staat niet lekker, de instrumenten lijken niet hard genoeg te klinken en ook de stem van Amy is niet altijd even zuiver. Er zijn nog wel wat mooie momenten tijdens bijvoorbeeld “Lithium”, waarop Amy sterk weet te klinken, maar het geheel duurt vooral erg lang. De die-hard fans vooraan genieten er ongetwijfeld van, en er wordt toch wel wat meegezongen, maar bij het overgrote deel van het publiek komt Evanescence gewoon niet aan. En dat is heel jammer, want nummers als “Going Under”, “Haunted”, “Whisper”, “Imaginary” en klassieker “Bring Me To Life” blijven nog steeds prachtige nummers. Aan moeite ontbreekt het ook niet, de band staat er best leuk te spelen en Amy Lee maakt toch regelmatig contact met het publiek. Het is het alleen vandaag net niet. Zonde, want de band kan toch echt veel betere shows spelen dan we vandaag hebben gezien. Volgende keer dan toch maar weer naar een zaal voor Evanescence.

Rob Zombie

Wat een showman is die Rob Zombie toch ook. Hij staat nog geen minuut op het podium en hij heeft het publiek al weer om de vinger gewonden. De beste man weet zijn grote voorbeeld, Alice Cooper, hierin te evenaren, al doet hij dat op een iets minder theatrale manier.

Vandaag krijgen we zelfs een hele uitgeklede show. Zombie doet een aantal kleinere clubs aan tijdens deze Europese tour zoals hij dat ook deed in 2011. En net als dat jaar betekent dit dat ook op Graspop de grote videoschermen en figuranten achterwege worden gelaten.

Hoewel al die toeters en bellen leuk zijn, bewijst Zombie hiermee wel opnieuw dat hij dit allemaal niet perse nodig heeft.

Samen met zijn superband, bestaande uit gitarist John 5, bassist Piggy D en drummer Ginger Fish weet hij 18 tracks vanuit zijn macabere en zware, maar zeer dansbare, gehele carrière perfect naar het podium te vertalen. Van zijn vroege jaren bij White Zombie (“More Human Than Human”, “Thunderkiss ‘65”) tot de start van zijn solocarrière (“Superbeast”, “Living Dead Girl”, “Never Gonna Stop (The Red, Red Kroovy)”, “House of 1000 Corpses”) en zijn recentere werk (“Dead City Radio and the New Gods of Supertown”, “Well, Everybody's Fucking in a U.F.O.”, “Ging Gang Gong De Do Gong De Laga Raga”, “The Hideous Exhibitions of a Dedicated Gore Whore”); Zombie biedt vandaag voor elk wat wils en doet dat ijzersterk en steengoed. Overigens blijft het hier niet bij want met de Ramones cover “Blitzkrieg Bop” en de Alice Cooper cover “School’s Out” komen er ook wat van de grotere invloeden van Zombie voorbij.

Tijdens een gitaarsolo van John 5 loopt Zombie tussen het publiek door en deelt hier en daar wat high five’s uit, maar laat er nog meer hangen, om daarna moeiteloos het podium weer op te springen om zijn rol vol zang en dans te vervolgen. Zombie zijn dansjes zijn niet iets wat je veel terugziet op een festival als Graspop. Maar net als hij zelf is zijn muziek eigenwijs en vaak uiterst apart. Het is dan ook moeilijk om stil te blijven staan wanneer nummers als “Get Your Boots On! That's the End of Rock and Roll” en “Dragula” uit de speakers schallen. Het klinkt allemaal zo catchy dat uiteindelijk bijna heel het veld mee staat te stuiteren en swingen. Daarmee brengt Zombie dan ook een show zoals je die alleen van hem mag verwachten en tevens één van de sterkere shows van deze editie van Graspop. Wordt het niet eens tijd om Rob Zombie tot headliner te benoemen?

Sum 41, Scorpions en Sabaton

Aan het einde van de dag is er vooral één ding wat echt opvalt. In vergelijking met voorgaande jaren tijdens de afsluiters van het festival is er dit jaar toch wel erg veel ruimte op het veld bij beide Main Stages, zowel tijdens Scorpions als ook later tijdens Sabaton.
Dit in tegenstelling tot de Jupiler Stage, waar het bomvol staat voor de punkrockers van Sum 41 en de Marquee waar Primus als laatste aan het werk te zien is . Waar daar niemand meer bij kan, lopen er op de rest van het veld vooral mensen weg, die nog even wat te eten gaan halen, een biertje gaan drinken, gezellig nog even met vrienden gaan hangen, of het voor dit jaar alvast voor gezien houden.

Het is nog zeker leuk om mee te brullen met Scorpions klassiekers als “Winds of Change”, “Rock You Like A Hurricane” en “Still Loving You”. Maar wel is de show van de band tegenwoordig, ondanks dat er op het podium nog steeds groots wordt uitgepakt en de band er wel nog plezier in heeft, statisch en op de late avond wat aan de saaie kant. Eigenlijk is de conclusie dan ook dat Scorpions dit keer niet de headliner is die graag had willen zien op de zondag.

Sabaton staat live altijd wel garant voor een toffe show en een leuk feestje en dat is precies wat de band ook dit keer doet. Het veld voor de tweede Main Stage vult zich voor de laatste keer tijdens deze Graspop editie met Sabaton fans en de band kan dan ook rekenen op een enthousiast onthaal. Sabaton bouwt nog één keer een feestje op de weide van Graspop, voordat het festival met vuurwerk weer wordt afgesloten, maar het zijn voor een groot deel toch vooral echt de liefhebbers van de band die de hele show blijven afkijken.   

Wederom kunnen we terugkijken op een hele mooie editie van Graspop Metal Meeting en is het er weer één die veels te snel voorbij is gegaan. De sfeer op het festival was weer heerlijk, het weer was prachtig en we hebben vooral een hoop toffe shows gezien. We kunnen dan ook niet wachten tot de volgende Graspop editie, die in 2018 op 22, 23 en 24 juni gehouden zal worden!




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

End Of The Dream - Until You Break

Papa Roach - Crooked Teeth

Laatste Live Reviews

Life of Agony @ Effenaar

Zwarte Cross 2017 - de zaterdag

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Life of Agony @ Effenaar

   

Agenda