Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2017-09-14 19:56:57


Live Reviews :: Reload Festival


Op 25 en 26 augustus vertrokken we richting Sulingen in Duitsland voor de 11de editie van Reload Festival. We starten onze dag met een fikse rit van zo een kleine 500 km om rond 10:30 in het plaatselijke jeugdlokaal te arriveren om de nodige passen af te halen. Tegen 11 uurwaren we reeds aan het terrein. De VIP/Press tent was op dezelfde locatie als vorige jaar doch volledig anders ingedeeld, dit door de sponsoring met de nodige designmeubels.

Review geschreven door Wendy Gombert
Foto’s gemaakt door Erwin Poppe (Klik op de foto’s voor meer)

We beginnen het festival met Max Raptor, een band die me vanaf het eerste nummer wat deed denken aan de Heideroosjes. Deze uit de UK afkomstige band geeft een energieke performance weg en al is de menigte nog niet massaal aanwezig, krijgen ze het publiek toch wel lekker mee. Goed bezig!

De eerste Duitse band van het Reload Festival is met The New Roses een feit. De band doet me sterk denken aan een andere bekende band van weleer(Guns and Roses), vooral met de spandoek op de achtergrond. Muzikaal heeft het minder gelijkenis, zo stelde ik bij het eerste nummer vast dat de band eerder onder rock and roll valt dan hard rock. Muzikaal was The New Roses dan ook zeker niet slecht.

Mr.Irish Bastard is een Ierse Celtic punk band uit Münster.  De band bestaat sinds 2006 en brengt vooral punk, maar schrikt niet terug om er ook wat ska doorheen te gooien. Ze zijn ook niet bang om hun grenzen te verleggen met covers zoals “Livin’ La Vida Loca” van Ricky Martin of “Why Can't I Be You” van The Cure, covers die we tijdens het optreden op Reload Festival dit keer niet te horen hebben gekregen. Als de band begint is er aardig wat volk opgedoken op het terrein en er wordt vooral vrolijk meegedaan. Het kan ook niet anders, want Mr.Irish Bastard werkt aanstekelijk bij zowel het luisteren als het kijken naar de band.

Any Given Day opende met “The Boys Are Back In Town” van Thin Lizzy, meteen een sfeermaker. Zodra Any Given Day aan hun set begint moeten we toch vaststellen dat zij een heel ander genre hanteren. De zanger zingt met een tweekoppige stem en muzikaal is de band sterk en energiek, Dit weten ze ook over te brengen op het publiek, waardoor er spontaan een moshpit ontstaat. Any Given Day is geliefd bij het publiek, wat te merken is aan hun enthousiasme en aan hoe luidkeels er meegezongen wordt.

De Amerikanen van Anti-Flag staan voor punk met snelle riffs, strakke drums en een zanger die het publiek makkelijk weet te bespelen. De weide gaat volledig uit zijn dak met Anti-Flag. Naast eigen nummers werd er ook een cover van The Clash gespeeld, “Should I Stay or Should I Go”, werd ook gespeeld, alleen op een iets sneller tempo. Tof optreden.


Gelijk vanaf het eerste nummer een moshpit; moet kunnen zeggen de mannen van Terror. Dit was dan ook precies wat er gebeurde. ‘Twenty Fifth Hour’ is het meest recente album van de band, die uitgekomen is in 2015, en ook daar speelden ze nummers van zoals “Deep Rooted”, “Both of You” en “Life Goes On”. Het publiek bleef gaan tot het laatste nummer, waar de band ook duidelijk van genoot.

Skindred is een band die muzikaal wat afwijkt van de meeste bands op een festival line-up, maar is wel een band die altijd voor een feestje zorgt. Er is dan ook vandaag genoeg publiek aanwezig die van de band weg is. De intro was van Star Wars begon en de band startte met het eerste nummer “Under Attack”,  waar meteen al verschillende invloeden van genres in verweven zaten. Ook de uitstraling van zanger Benji was bijzonder te noemen, op het podium was hij te zien met allerlei accessoires, zoals op de foto’s ook te zien. Voor de fans was het in ieder geval genieten.


De New Yorkers van Life Of Agony schreven historie met het in 1993 uitgebrachte album ‘River Runs Red’. Er werd geopend met de titeltrack van dit album, waarna de setlist zich vooral vulde met nummers van dit album zoals “This Time”, “Other Side Of the River”, “Lost at 22” en “Underground”. De rest van de set werd aangevuld met nummers als “Love to Let You Down” en “World Gone Mad” afkomstig van hun meest recente album ‘A Place Where There’s No More Pain’.
De uit Wales afkomstige metalcore band Bullet For My Valentine begint aan hun set als de avond al goed gevallen is, waardoor de belichting helemaal tot zijn recht komt. Vanaf de eerste noot wordt er luidkeels meegezongen en is het publiek super enthousiast. Muzikaal zit alles goed en is het te horen dat deze mannen goed op elkaar ingespeeld zijn. Zeker een band om vaker te zien en die me dit keer heeft weten te verrassen.


Na een goede nachtrust is het tijd voor de tweede dag van Reload Festival, en we starten met Of Colours.

Eerder dit jaar was er een wedstrijd, waaruit Of  Colours als winnaar uitkwam. Zoals de dag ervoor was er nog niet te veel volk op het terrein te bespeuren. De band wist wel tijdens hun met een man of 20 een Wall Of Death te creëren.Het genre dat ze brengen kan men onder de noemer Metalcore plaatsen. Muzikaal zit het zeker niet slecht voor een beginnende band, dus misschien dat we in de toekomst nog meer van ze horen.

De naam van het Nederlandse The Charm The Fury spreekt voor zich; een charmante verschijning met genoeg Fury om de weide wakker te maken. Sinds hun meest recente album ‘The Sick, Dumb & Happy’ twee maanden geleden uitkwam,  net voor de zomer, hebben ze heel veel getourd. Als jonge band, chapeau om al op zo'n niveau te spelen. De band speelde ook een cover van Metallica Seek and Destroy” gespeeld. Zeker een aanrader om eens gezien te hebben.

Ondertussen is het al goed gevuld op de weide als de mannen van Bury Tomorrow beginnen. Al na het tweede nummer wisten ze al een wall of death te vormen en verschillende moshpits bleven tijdens de set niet weg. De band heeft alles wat een goede metalcore band nodig heeft; muzikaal stevig, zeer sterk en zang met tweekoppige stem. Als je dan een zanger hebt die een ongelooflijk entertainment gehalte heeft dan ben je heel goed bezig.

Massendefekt is een pure punk rock band. Zoals de naam al doet vermoeden zijn het Duitsers en wordt er ook in het Duits gezongen. Aan het publiek te zien zijn deze heren hier geliefd, maar op gebied van beweging zit er niet veel in. Wanneer ze aan een nieuw nummer beginnen, lijkt het er even op dat ze er volledig voor gaan maar dit is niet het geval. Dan kwam de Pennywise cover “Bro Hymn,dat  goed gebracht werd, maar jammer genoeg in het Duits gezongen werd. Je zou nu denken dat ze dit nummer toch in het Engels zouden brengen. De band sprak mij dan ook niet erg aan.

Met Knorkator krijgen we een paar rare kwinten te zien. De band maakt heavy metal muziek met een vleugje humor op z’n Duits. In hun nummers zitten herkenbare melodieën van bands zoals White Zombie, Ministry en Rammstein, een goede portie industrial metal dus. Ze zijn allemaal verkleed in bizarre kostuums, zanger Stumpen is half zwart getatoeëerd en draagt een speciaal setje vandaag. Hij kwam op in een camouflage pak, na het eerste nummer werd het bovenste al ontbloot en daarna het onderste, waardoor hij er in een roze short stond.  Ook deze ging vlug uit, waarna hij er met alleen nog een lapje stof stond. Muzikaal en zang technisch is het zeker in orde, maar als we de teksten zouden verstaan zou het geheel volledig kloppen, daar er veel humor in de teksten zit. Funny guys!!

En toen kwam er een regenbui, gelukkig van korte duur,  maar het hield het publiek niet tegen om daar paraat te staan toen Caliban aan hun set begon. Strak, op tempo, grunge en clean vocals en een zeer beweeglijke band. Top.
James Shanahan, beter bekend als Hatebreed’s Jamey Jasta en zanger van Kingdom of Sorrow. Vandaag op Reload Festival staat hij er als Jasta. Zijn eerste solo CD genaamd naar hem zelf kwam uit in 2011, met eigen nummers waarop ook gastartiesten als Zakk Wylde ( Ozzy Osbourne/Black Label Society) en Mark Morton (Lamb of God) op te horen waren. Dit is hardcore pure sang en ook live is het top!

Trivium speelde de pannen van het dak en het publiek was zeer enthousiast. Dit was ook te zien aan het crowdsurfen, van begin tot einde gewoon de max. Deze band is altijd geliefd bij het publiek en live stellen ze nooit teleur.
Amon Amarth zorgde weer voor show en spektakel. Tussendoor kregen we ook nog Viking verhalen te horen, wat het geheel wel ten goede kwam. Ook hier op Reload Festival werd het publiek volledig meegenomen in de show van de band, het licht spektakel en niet te vergeten de pyro effecten.


Na Amon Amarth was er nog een afterparty in de tent met Kiez Live, die wij maar lieten gaan aangezien we de dag erna weer vroeg richting België moesten vertrekken. Tijdens de persconferentie op zaterdagmiddag werd er al bevestigd dat de volgende editie op 24 en 25 augustus 2018 zal plaatsvinden en de voorverkoop is reeds gestart. Het festival trok dit jaar 10000 bezoekers verspreid over de 2 dagen en was dan ook zeker een succes. Op naar de 12de editie!




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

VUUR - In This Moment We Are Free - Cities

Fabulae Dramatis - Solar Time s Fables

Laatste Live Reviews

Bush @ 013 in Tilburg

Seether @ Melkweg

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Evil Or Die Fest 2017 - Day 2

   

Agenda