Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2017-12-24 12:39:48


Live Reviews :: Nothing More @ Melkweg


In de afgelopen jaren heeft de Amerikaanse alternative metalformatie Nothing More indrukwekkende carrière sprongen gemaakt. Na diverse line-up veranderingen is met voormalig drummer, Jonny Hawkins, op de vocals een winnende formule gevonden en is de band, zeker na het in 2013 verschenen 'Nothing More' uitgegroeid tot één van de populairste alternative metal namen in eigen land. Ook in Europa lijkt Nothing More goed aan te slaan.
Na een verpletterend debuut als support voor Halestorm nodigde 013 de band uit voor een eigen show. Dat was in 2015. Inmiddels heeft de band hun nieuwe album 'The Stories We Tell Ourselves' uitgebracht. Om dit album aan hun Nederlandse fans te presenteren streek Nothing More voor het eerst neer in Amsterdam. Voor een bomvolle OZ van de Melkweg laat de band horen of ze dit nieuwe materiaal net zo indrukwekkend weten te brengen als wat we eerder van ze mochten aanschouwen.

Review geschreven door Jeroen Verel
Foto’s gemaakt door Jessica Santiago Lopez (Klik hier of op de foto’s voor meer)

Voor we Nothing More aan het werk zien is het aan twee support acts om het publiek op te warmen. Het Oostenrijkse Psycho Village is de eerste band die op de planken staat. Wanneer je de band op Youtube of hun eigen website opzoekt kom je vooral zoetsappige ballads tegen. Vanavond trapt de band af met heftiger materiaal wat hier en daar zelfs naar industrial neigt. Muzikaal aardig en de video's op de schermen aan beide kanten van het podium zijn een leuke finishing touch. Het geluid staat indrukwekkend goed afgestemd wat dan weer pijnlijk duidelijk laat horen dat Zanger/gitarist en oprichter Daniel Kremsner zijn stem niet altijd onder controle heeft. Wanneer de band dan toch wat van hun ballads gaat spelen lijken ze de aandacht van het publiek te verliezen. Interactie door het publiek mee te laten zingen zorgt weer voor enig herstel van enthousiasme, maar het is dan eigenlijk te laat in de set voor volledige damage control. De laatste track wordt aangekondigd als een dikke FU naar bullies. De heftige video die hierbij op de schermen wordt afgespeeld is passend, maar tegelijk zo afleidend dat het laatste nummer in de toch al korte set hierdoor wat verloren gaat. De video’s zijn een leuke toevoeging in het optreden van de band, maar hadden zeker bij dit laatste nummer wellicht anders gebruikt kunnen worden.



Het uit Londen afkomstige In Search of the Sun weet het publiek met hun mix van progressive metal en hardrock niet heel erg te overtuigen. Dit komt niet door een tekort aan inzet door de band. De heren staan enthousiast op het podium en zanger Adam Leader zoekt het publiek regelmatig op. Voor zover het te horen is lijkt de band ook kwalitatief sterk. Ik zeg "voor zover het te horen is" omdat dit is waarom het optreden niet helemaal wil aanslaan bij het publiek. Geluidstechnisch is het optreden van In Search of the Sun één grote puinhoop. Naast de bak herrie die het grootste deel van het optreden beschrijft zijn de rustige stukken in de nummers een verademing en zijn dat ook de enige momenten waarop de vocals van Adam goed te horen zijn.
Het studiowerk van de band heeft goede kritieken gehad en het is dan ook jammer dat hier vanavond weinig van terug te horen is. Het optreden van In Search of the Sun laat boven alles vooral horen hoe belangrijk een goede geluidstechnicus is.



Het aanwezige publiek bij Nothing More is ook deze keer weer gegroeid. Een volle OZ verwelkomt de band wanneer ze opkomen en de set wordt ingezet met "Christ Copyright". De sfeer is meteen goed gezet en de band zet de set direct door met "Let 'Em Burn" van het onlangs uitgekomen 'The Stories We Tell Ourselves'. Dit tekent de set van vanavond ook wel. Die lijkt beide recente albums 'Nothing More' uit 2014 en hun meeste recente studioalbum goed te vertegenwoordigen met nagenoeg een gelijk aantal nummers van beide.
Vooral bij het nieuwere werk is te merken hoe enthousiast de fans van Nothing More zijn. Het nieuwe album is nog niet bijzonder lang uit, maar de nummers worden nu al even hard meegezongen als de oudere nummers. Qua performance sluit het ook goed op elkaar aan en is het voor fans die de band eerder zagen leuk om nu meer van de band te horen dan enkel nummers van 'Nothing More'.


Voor de grote drummachine die karakteristiek zijn voor de optredens van Nothing More is het podium in de OZ van Melkweg net iets te klein en daarom gebruikt de band vanavond een gestripte versie van de industrieel ogende multi-instrument-machine, ook wel de Scorpion Tail genoemd. Wat niet wil zeggen dat het optreden hieronder lijdt. De Skrillex cover "First of the Year (Equinox)" die op de machine gespeeld wordt, is vanavond even indrukwekkend om te zien en horen als anders. Grote hits als "Jenny" en "This Is The Time (Ballast)" bewaart de band wijselijk tot het einde. Aan een toegift doet de band niet omdat ze dit, naar eigen zeggen, nep vinden en de band gaat hierop dan ook gelijk door met afsluiter "Salem", het enige nummer dat de band tegenwoordig nog lijkt te spelen van het oudere album 'The Few Not Fleeting'.

Opnieuw krijgen we een Nothing More te zien dat niet teleurstelt. Kwalitatief strak en met een ijzersterke performance weet de band te overtuigen. Het moet dan ook niet doen verbazen wanneer het publiek bij een volgend bezoek aan ons land opnieuw gegroeid is, want zo sterk als de albums die ze afleveren zijn ook de optredens van deze band.






Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

A Perfect Circle - Eat The Elephant

Tesseract - Sonder

Laatste Live Reviews

Alterna Sounds Festival

The Temperance Movement @ Luxor Cologne

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Metropool Metal Fest

   

Agenda