Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2018-06-12 17:48:44


Live Reviews :: FortaRock 2018


De toekomst van FortaRock was even onzeker toen we te horen kregen dat Nederlands grootste metalfestival in 2017 niet terug zou keren. Toch konden we opgelucht ademhalen toen bekend werd dat het festival in 2018 weer terug zou keren. Met een line-up vol diverse artiesten als Nightwish, Parkway Drive, Body Count, Arch Enemy, Avatar en Alestorm moet het toch wel weer een mooi feest gaan worden.

Review geschreven door Jeroen Verel
Foto’s gemaakt door Jessica Santiago Lopez (Klik hier -vrijdag- of hier -zaterdag- of op de foto’s voor meer)

Als we het veld oplopen zien we dat de indeling is veranderd. Het oogt allemaal wat minder ruim. Met twee grote podia in de plaats van de drie die we gewend zijn is dat misschien ook niet zo gek. Het is ook nog niet gek druk. Misschien omdat het vrijdag is (op Facebook zagen we “Ik moet vrijdag werken, maar ben er zaterdag bij” meerdere keren voorbij komen) en ook het weer is, met meerdere regenbuien, niet best. Uiteraard mag dat voor ons de pret niet drukken. Er is genoeg moois te zien. Als er even niks speelt wat aansluit op je interesse dan is er redelijk wat keuze bij de diverse foodtrucks, is de metal market er ook op deze editie natuurlijk bij en kan je zelfs je eigen sleutelhanger smeden bij een heuse ijzersmid. Er is dus heel wat te zien en te doen op FortaRock, maar we komen uiteindelijk vooral voor de bands. Hoewel we wat later op de vrijdagmiddag aankomen is er op dat gebied nog heel wat te beleven.

Body Count

Eén van de eerste grotere internationale namen die op deze editie van FortaRock te zien zijn is het uit LA afkomstige Body Count. Al 28 jaar lang maakt de band crossover muziek met elementen van (thrash) metal, punk en alles wat daartussen ligt. De vocals van rapper Ice-T maken het geheel af en zorgen voor een unieke sound die met elke nieuwe release nog altijd meer populariteit weten te kweken. Van het laatste studio kind ‘Bloodlust’ uit 2017 horen we vandaag weinig terug. Naast de intro is dit nieuwe album alleen met “No Lives Matter” vertegenwoordigd in de set. Nu heeft Body Count ook behoorlijk wat materiaal waarvan maar een kleine fractie binnen de 50 minuten durende set past. De band moet wat publieksfavorieten achterwege laten, maar probeert met een gevarieerde set met onder andere “There Goes The Neighborhood”, “Talk Shit, Get Shot”, “Drive By”, “Voodoo” en de The Exploited medley “Disorder” toch elke generatie fans tevreden te stellen. Kwalitatief is Body Count ijzersterk en Ice-T weet het muzikaal bevredigende geweld te ondersteunen met zijn showmanship.

Gitarist Ernie C (die samen met Ice-T de band oprichtte) speelt als een malle de tracks waar hij al die jaren de muziek voor schreef en ook bassist Vincent Price, die de snellere vocals voor zijn rekening neemt, is geweldig om aan het werk te zien. Zoonlief Little Ice reist al een tijd met de band mee als hype man / background vocalist, maar ook de 2-jarige Nicole maakt vandaag haar debuut op de Nederlandse podia, samen met moeder Coco. Het is een hele Ice familie aangelegenheid op het podium. Voor het podium heeft de hele aanwezige Nederlandse metal-familie zich verzamelt om te zien of Body Count de hoge verwachtingen waarmaakt. Dat doen ze op alle fronten. “Fuck The Police!” schreeuwt men in koor als de middelvingers collectief de lucht ingaan tijdens afsluiter “Cop Killer”. Met Body Count heeft de 2018 editie van FortaRock er vroeg op dag 1 al één van de sterkste acts van het festival op zitten.

Watain

Meer black dan Watain kan je je metal bijna niet krijgen. We zijn net op tijd in de tent aanwezig om een deel van het optreden van deze satanisten mee te pakken. In de donkere tent staat het grootste deel van de aanwezigen vandaag te kijken hoe de band, geheel rood belicht, verborgen onder hun corpse paint hun, zowel bejubelde als gevreesde, black metal ten gehore brengen. Het is misschien niet voor iedereen weggelegd, maar de band is goed in wat ze doen en dat zien we op het podium terug. Als je de muziek je nog niet vies genoeg is en je denkt dat je meer metal bent dan de rest, dan ga je vooraan staan om kans te maken een paar van die welbekende druppels bloed op de vangen die zanger Erik Danielsson naast zijn vocals en baslijnen het publiek in lanceert. Heftig.

Arch Enemy

Arch Enemy weet, ondanks meerdere wisselingen van vocalisten, al 23 jaar relevant te blijven binnen de metalscene. Huidige zangeres Alissa White-Gluz sloot zich in 2014 bij de band aan en laat vandaag horen niet onder te doen voor de, voornamelijk mannelijke, collega’s die we voor haar op het podium zagen. Ook muzikaal klinkt Arch Enemy vandaag goed en stampen de nummers stevig door… tot het geluid het tot 2 keer toe begeeft. Wanneer de band het door heeft leggen ze hun instrumenten neer om die meteen weer op te pakken wanneer alles weer werkt en het optreden voortgezet kan worden. Hoewel de sound van Arch Enemy ons weet weg te blazen geldt dat niet voor de stage performance van de band. Ze doen hun ding, maar zoeken weinig de interactie op met het publiek. Alissa vraagt het publiek zo nu en dan of ze een nummer kennen en mee kunnen zingen, maar daar blijft het wel bij. Jammer want na de geweldige entertainment van Body Count valt het optreden van Arch Enemy een beetje in het niet.


Parkway Drive

Afsluiter op de vrijdag van FortaRock 2018 zijn de Australische metalcore giganten van Parkway Drive. Het is niet de eerste keer dat we deze heren op FortaRock aan het werk zien. Bij eerdere edities zagen we ze in de middag voorbij komen. Dat ze nu mogen afsluiten is dubbel en dwars verdiend. Naast dat hun releases de fans nooit teleur hebben gesteld is ook hun stage performance er één om over naar huis te schrijven. Hun toch al retestrakke show wordt vanavond aangevuld met wat leuke extra’s. Plateaus die de artiesten de lucht in tillen, een drum plateau die drummer Gaz al spelend ondersteboven draait en een hoop vuur en vuurwerk. Allemaal geweldig, maar het is uiteindelijk vooral het optreden van de band zelf die het meest weet te overtuigen. Of we nou worden weggeblazen door de volledige band met “Vice Grip” of staan te luisteren hoe zanger Winston McCall een indrukwekkende solo performance van “Cemetery Bloom” ten gehore brengt, er is geen moment dat de show van Parkway Drive ook maar iets aan interesse weet te verliezen. Van nummers van het onlangs uitgebrachte ‘Reverence’ als “Absolute Power” en “The Void” schakelt de band moeiteloos over naar ouder werk als “Carrion” of “Wild Eyes” en de afsluiters “Crushed” en het keiharde “Bottom Feeder” waarmee de band ons nog een laatste keer van onze sokken weet te blazen.
Parkway Drive laat vanavond zien en horen dat het volledig terecht is dat hun naam dit jaar boven aan verschillende festivalaffiches mag pronken.


Zaterdag

Bij binnenkomst merken we meteen al dat de zaterdag toch heel wat drukker is dan de vrijdag. Het is eindelijk weekend en het weer zit vandaag mee. Perfect voor een lange festivaldag dus. Wij gaan meteen op het podium af voor onze eerste dosis rock & roll.

Vuur

Het festival is op de vroege zaterdag al weer even aan de gang wanneer Anneke van Giersbergen met haar Vuur op de mainstage een grote schare fans verblijdt met haar aanwezigheid.
Vergeleken bij de rest van de acts op het festival is Vuur nog maar een jonkie, maar gezien alles wat Anneke aanraakt in goud lijkt te veranderen duurde het ook voor Vuur niet lang om uit te groeien tot één van de grotere namen binnen de actieve Nederlandse metalscene. Nu is dat niet alleen vanwege Anneke, want de zangeres heeft een indrukwekkende groep artiesten (uit o.a. Ayreon en Stream of Passion) bij elkaar gezocht om Vuur mee te vormen.
Vol overtuiging brengt Vuur tijdens hun eerste FortaRock optreden een set vol met lekker heavy eigen werk afgewisseld met nummers uit Anneke haar tijd bij The Gathering en The Gentle Storm. Het aanwezige publiek wordt door de sympathieke frontvrouw regelmatig aangesproken “Ik zie allemaal bekenden. Wat leuk!” en opgezweept om mee te zingen of los te gaan op de muziek. Niet nodig, want los gaat het toch wel. Erg leuk is de interactie wel. Het publiek op FortaRock geeft Vuur een warm onthaal en krijgt daar ook veel voor terug. Een retestrakke show van Hollandse bodem is zeker geen slecht begin van deze festivaldag.


Dragonforce

Dragonforce staat hoog aangeschreven wanneer het om hun live performances gaat. Toegegeven de heren maken er een show van en het is leuk om ze aan het werk te zien. Het razendsnelle gitaarwerk lijkt echter in de loop van de show in snelheid af te nemen en… is dat een tape die we horen spelen? Het lijkt me toch lastig je snaren te raken terwijl je met beide handen een biertje open maakt...Het grootste deel van het publiek lijkt het niet op te vallen en lijken het lang-leven-de-lol motto van de band te delen en er wordt enthousiast gereageerd op nummers als “Operation Ground and Pound” en “Curse of Darkness”. Met een cover van het Merle Kilgore nummer “Ring of Fire” komen we toch bij een doe-maar-niet momentje waarbij pijnlijk duidelijk wordt dat coveren niet de sterkste kant van Dragonforce is. Met afsluiter “Through the Fire and Flames”, maakt Dragonforce dit weer helemaal goed en neemt de band na deze, niet geheel vlekkeloze maar toch onderhoudende, show afscheid van het FortaRock publiek.


Igorrr

Ongetwijfeld de meest eigenzinnige act die we op Fortarock 2018 zien is Igorrr. Fransman Gautier Serre maakt vooral muziek die hij zelf leuk vindt. Niet gek zul je zeggen, maar de beste man heeft nogal een gevarieerde muzieksmaak. Gooi diverse zwaardere soorten metal, breakcore, moderne barokmuziek en triphop in een blender en je krijgt een idee van hoe de barokcore van Igorrr klinkt. Op het podium wordt DJ Gautier Serre vergezelt door vocaliste Laure Le Prunenec die met haar klassieke stemgeluid, de diepe grunts en zware operageluiden van Laurent Lunoir afwisselt. Het resultaat van de samenwerking klinkt vreemd. Denk aan een Black metal Bjork met electro invloeden.  Een beetje vreemd is wel lekker. Dat blijkt uit het groeien van de populariteit van Igorrr. De tent is dan ook goed gevuld met fans en mensen die nieuwsgierig zijn naar wat voor bizarre klanken er uit de tent komen.

Avatar

FortaRock zou gek geweest zijn om Avatar, na de geweldige show die de band in 2016 op het festival speelde, dit jaar aan zich voorbij te laten gaan. Toen stonden ze in de tent, nu op het hoofdpodium. Avatar staat bekend om hun theatrale en energieke liveshows en dat is ook wat we vandaag te zien krijgen. Geheel in de stijl van hun nieuwe studioalbum ‘Avatar Country’ worden we voorgesteld aan onze nieuwe koning, gitarist Jonas "Kungen" Jarlsby, alvorens de set met de jongste single “A Statue Of a King” wordt geopend. Kungen speelt dit nummer uitgedost als koning op zijn troon. Zanger Johannes Eckerström is de nar binnen die koninklijk gezelschap en rent over het podium om het publiek te entertainen en op te zwepen mee te doen en mee te zingen, Dat alles terwijl hij ook zijn lyrics vlekkeloos ten gehore weet te brengen. Hoewel de band tourt om ‘Avatar Country’ te promoten, bestaat de wat korte set voor het grootste gedeelte uit nummers van ‘Black Waltz’ uit 2012. Niet dat we dat heel erg vinden, want hits als “Let It Burn”,  “Paint Me Red” en “Smells Like a Freakshow” mogen ook gewoon niet ontbreken bij een Avatar show. Een show waarbij de stage performance en het voorkomen van de band inmiddels bijna net zo belangrijk is als de catchy metalsongs die we te horen krijgen. De band zit niet stil en is ook deze zomer weer op bijna elk festival te bewonderen, maar het blijft prachtig om te zien en horen hoe Avatar al deze elementen moeiteloos lijkt te balanceren en een show neerzet die je toch elke keer wel weer wilt zien.



Baroness

Terwijl Avatar hun set op de mainstage afrond staat er in de tent nog een juweeltje van een band op de planken. Wel volledig anders. Hier geen aparte outfits of theater, maar gewoon lekkere muziek van de hand(en) van Baroness. We krijgen werk te horen van alle 4 de studioalbums waarbij de nadruk bij de laatste 2 albums ‘Yellow & Green’ en ‘Purple’ ligt. Baroness zijn met hun sludgemetal muzikaal net wat rustiger dan de rest van de bands die we vandaag op FortaRock aan het werk zien, maar de show is er niet minder intens om. Uit de enthousiaste reactie van het publiek blijkt wel dat ze goed worden gewaardeerd. Dit komt zichtbaar aan bij de bandleden die stuk voor stuk helemaal op lijken te gaan in hun muziek en de energie in de tent Wat Baroness vandaag laat horen klinkt betoverend mooi en blijft tot de laatste minuut boeien. Muzikaal is deze band zeker één van de sterkere acts op de 2018 editie van FortaRock.

Alestorm

De lol lijkt op het podium maar niet te stoppen. Van Dragonforce naar Avatar gaan we naar Alestorm. Een band die het lang-leve-de-lol motto nog net iets meer voor lief neemt. Zowel de muziek als de show van deze piratenmetal band heeft een piraten thema… Of in ieder geval met alles wat nat is te maken. Van de typische shanty sound die in de metal verwerkt is, de van alcohol doordrenkte teksten tot de zomerse zwembad outfits en de reusachtige badeend die op het podium staat. Niks hoeft serieus genomen te worden. Sterker nog het is niet de bedoeling om het allemaal serieus te nemen, maar vooral lol te hebben. Zowel als publiek en als onderdeel van de band. Terwijl de band met veel zichtbaar plezier door hun set heen raast roeien de crowdsurfers in opblaasbootjes over de zee van publiek voor het podium. Als je denkt dat ik hier met woorden speel dan heb je het mis. Er gingen serieus mensen in opblaasbootjes over het publiek heen. En waar kom je nog meer een roei-pit tegen? Als in een pit, waar mensen op de grond gaan zitten en roeibewegingen maken. Zelfs als de muziek je niet aanstaat is het bijna niet mogelijk om het niet naar je zin te hebben bij Alestorm. Oh ja. Die gigantische badeend op het podium? Die ging ook het publiek in.


Thy Art Is Murder

Naast het hoofdpodium en de tent is er op FortaRock 2018 ook het theaterpodium. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van openluchttheater De Goffert. Het is er niet erg groot, maar wel erg druk waardoor er, zeker als er een band speelt, vaak pas mensen naar binnen kunnen als er mensen uit gaan. Eerder vandaag moesten we hierdoor de sets van For I Am King missen, maar we zijn er wel bij wanneer het Australische Thy Art Is Murder hun set aftrapt. Vanaf de eerste klanken gaat het er in de kleine ruimte beneden aan de trappen ruig aan toe. Originele zanger CJ McMahon, die vorig jaar terugkeerde bij de band wordt met luid gejuich verwelkomd. Overvol is de pit waarin keihard gemosht wordt op de agressieve deathcore van Thy Art Is Murder. Een band die, gezien de opkomst en het enthousiasme bij het publiek misschien wel wat meer ruimte om het podium hadden kunnen gebruiken. Aan de andere kant heeft deze knusse bedoening ook wel weer wat. Toch is het openluchttheater een leuke toevoeging, waar de intieme sfeer vooral voor gezelligheid zorgt en waar FortaRock de minder grote acts een podium kan bieden waar ze goed tot hun recht komen.

Opeth

Op de Mainstage wordt het wat serieuzer met de progressive metal giganten van Opeth. Iedereen die Opeth live heeft gezien weet dat de band een sterke show weet neer te zetten. Muzikaal is dit vandaag ook het geval. Opeth komt wat later het podium op, waardoor er vooral door de nummers geknald moet worden. Niet gek, want Opeth songs zijn nu niet bepaald kort en een festival set is nou eenmaal niet al te lang. De band gaat van start met “Sorceress”, om vervolgens met de tot de Opeth favorieten behorende “Ghost Of Perdition” verder te gaan, tot vreugde van de aanwezige fans. De karakteristieke en humoristische praatjes van zanger Mikael Åkerfeldt zijn op FortaRock minimaal, wat toch jammer is, aangezien dit meestal toch voor de nodige grappige momenten zorgt. Muzikaal staat Opeth wederom als een huis en klinkt de korte set uitstekend. Wel doet de setting van vandaag en het buitenlicht veel aan de sfeer af en is het ook duidelijk dat Opeth vandaag niet bij iedereen aankomt. We hebben tot nu toe dan ook aardig wat energieke optredens gezien, wat bij Opeth niet het geval is, waardoor de set wellicht wat saai over kan komen. De lengte van de nummers en het genre van de band is er dan ook wel één waar je misschien van moet houden. Waar sommigen ervoor kiezen om tijdens Opeth op het veld te liggen en van de zon te genieten, is het voor de liefhebbers genieten en worden fans tijdens de set nog getrakteerd op Opeth klassiekers “The Drapery Falls” en “Deliverence”. Niet de allerbeste show die we van de band hebben gezien, maar zeker ook niet slecht. (Geschreven door Jessica Santiago Lopez


Meshuggah

Van Opeth naar de djent metal van Meshuggah in de Tent Stage. Met “Clockworks” knalt de band er hard in en houdt dit tempo er de rest van de set ook goed in. Meshuggah stelt live niet teleur en ook op FortaRock voldoet de band aan de verwachtingen. Muzikaal wordt er strak gespeeld, Jens Kidman zorgt voor een sterke vocale performance, ondanks de weinige interactie, en de lichtshow die voor zoveel sfeer tijdens een Meshuggah show zorgt is ook vandaag weer uitstekend. De tent staat dan ook terecht vol en het publiek is enthousiast; er wordt hard geheadbanged, meegezongen en meegemoshed. Meshuggah verzorgt op FortaRock dan ook één van de sterkere en meest intensieve optredens en laat ook vandaag weer zien een band te zijn die je live moet beleven.  (Geschreven door Jessica Santiago Lopez)


Nightwish

Het zal niemand verrassen dat er vandaag special mensen naar FortaRock zijn afgereisd voor Nightwish. Geef ze eens ongelijk. De band speelt een strakke show waarbij de afdeling vuur en licht overuren maken. Niet dat Nightwish hiervan afhankelijk is. Het is natuurlijk niet voor niets dat ze zich tot de top van de huidige symfonische metal-scene mogen rekenen. Er wordt retestrak gespeeld. Dikke vette riffs en dikke solo’s vliegen je om de oren. Zangeres Floor Jansen is goed bij stem en weet het publiek moeiteloos om haar vinger te winden.
De Finse symfonische metalband is in Nederland nog net iets meer populair geworden dan ze al waren toen de Nederlandse Floor zich in 2013 officieel bij de band voegde. Nu, 5 jaar later, mag Floor de Buma ROCKS! Export Award in ontvangst nemen na uit te zijn geroepen tot ‘Beste Nederlandse zangeres in het buitenland’. Dat moet natuurlijk gevierd worden en de show van vanavond is voor de band en hun fans dan ook wel een beetje speciaal. Tussen de nummers door neemt de band even de tijd om hier een glas wijn op te heffen.

Alsof de fans vanavond nog niet genoeg te vieren hebben, maakt Nightwish ook nog even bekend dat ze later dit jaar terug zullen keren voor een show in de Amsterdamse Ziggo Dome. Een aankondiging die met luid gejuich wordt beantwoord.
Vanavond zien we dat Nightwish het daar vast prima gaan doen. Met deze show vol muzikaal en letterlijk vuurwerk, waar de professionaliteit en de kwaliteit vanaf spat is Nightwish een waardige headliner én afsluiter van deze 2018 editie van FortaRock. 



Na een jaar afwezigheid zijn we blij dat FortaRock nu toch weer terug is. Na een leuke, maar minder drukke vrijdag zien we FortaRock op zaterdag toch weer terug zoals we het gewend zijn. Gezellig, druk en vette muziek overal. FortaRock 2019? Bring it on!




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Sevendust - All I See Is War

Zeke – Hellbender

Laatste Live Reviews

FortaRock 2018

Monster Magnet @ Live Music Hall in Keulen

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

FortaRock 2018 Saturday

   

Agenda