Vacatures

Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2019-04-08 21:33:56


Live Reviews :: Prognosis Festival


Voor de eerste keer wordt het Prognosis Festival in Eindhoven georganiseerd. Een bonte combinatie van verschillende muziekstijlen die samen komen maar voor het grootste gedeelte georiënteerd op progrock. Ondergetekende was erbij op de zaterdag daar de vrijdag al ver op voorhand was uitverkocht vanwege het concert van The Gathering, Leprous en Haken.

Prognosis Festival 23-3-2019 Effenaar Eindhoven
Review geschreven door Jerome Crutsen

Op zaterdagmiddag wordt als eerste Golden Caves in de kleine zaal aanschouwd. De in 2013 opgerichte band uit Nederland, de enige band uit eigen land op Prognosis, doet sterk denken aan The Gathering en dat vooral vanwege de warme stem van zangeres Romy. Dromerige progrock met veel plaats voor atmosferische melodieën waarbij de prog van Porcupine Tree en de symfonische kant van Pink Floyd aanwezig is. Bij sommige songs wordt Romy ondersteund door de iets rauwere stem van toetseniste Elise. Een mooie opener van het zaterdagprogramma in de kleine zaal.

Drie kwartier later is het tijd voor Letters From The Colony. Waarschijnlijk, muzikaal gezien, de zwaarste band van het festival. De vijf Zweden brengen, een uur lang, progressieve deathmetal waarbij ook hier en daar een vleug stonerrock en hardcore terug te horen is. Meshuggah is er bijna niets bij. De trommelvliezen worden aardig op de proef gesteld en de brulstem van zanger Alexander gaat soms door merg en been. Het ene moment dromerig, het andere moment megahard. Een zeer strakke en getalenteerde band.

Doordat er veel overlappingen zijn, een klein minpunt, wordt een groot deel van Devin Townsend gemist. Wellicht het mooiste moment van het hele festival is dat waar de grappenmaker van de prog wordt bijgestaan door Anneke van Giersbergen (ex-The Gathering, Vuur). Een grote traktatie voor het publiek dat het romantische liedje “Ih-Ah” krijgt voorgeschoteld. Verder brengt Devin een akoestische performance van talloze songs die normaalgesproken bombastisch klinken. Maar ook zo blijven deze als een huis staan tussen alle grappen en grollen die mister Townsend brengt.

Een ietwat vreemde eend in de bijt, voor ondergetekende een hoogtepunt, is het Zweedse Witchcraft. Hier is geen toon progrock te herkennen maar brengt je terug naar de jaren zeventig en late zestig. In eerste instantie moet men wennen aan de opvallende stem van zanger Magnus, als ook zijn aard. Hij is blij wanneer de fotografen vooraan vertrekken na de eerste drie nummers. Dan kan de set eindelijk echt beginnen, meent hij te verkondigen.
Terug naar de muziek, Witchcraft brengt stonerrock die je terugbrengt naar de goede tijden van Black Sabbath, Led Zeppelin en The Doors met licht psychedelische trekjes. Hoewel de grote zaal vol is, weet het publiek niet goed te reageren op de warme klanken die uit de versterkers komen. Desondanks zet Witchcraft een goede set neer die meer waardering verdient.

De afsluiter in de kleine zaal is het Australische Sleepmakeswaves. Instrumentale postrock van de bovenste plank. Dan weer hard, dan weer melodisch, dan weer golvend, dan weer zeer meegaand. Loodzwaar is het niet, eerder vaak dansbaar. Denk aan Long Distance Calling en Pelican. Overtuigende composities die bestaan uit zware grooves maar ook dromerige escapades. Nog iets meer een eigen richting vinden, is een advies maar meeslepend zijn ze. De cover van Robert Miles is een waar hoogtepunt.




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Papa Roach - Who Do You Trust

Anti-Flag - American Reckoning

Laatste Live Reviews

Paaspop 2019 - Zondag

Kärbholz en Mustasch @ Palladium Keulen

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

FortaRock 2019

   

Agenda