Vacatures

Geschreven door Gert Maris op 2009-11-07 19:27:50


Specials :: Arkona - Goi, Rode, Goi CD presentatie (Moscow - 31/10/09)


Reeds enkele jaren ben ik fan van Arkona en ik heb ze dan ook al meerdere malen mogen aanschouwen en ontmoeten. Een optreden op eigen bodem had ik echter nooit voor mogelijk gehouden, maar toen frontvrouw Masha ons persoonlijk uitnodigde dit mee te maken, kon ik vanzelfsprekend geen “nee” zeggen.

Arkona kennende zou het alles behalve een passief optreden worden en enkele dagen voor vertrek kregen we te horen dat het om een “one-band-show” van een goeie 2.5u zou gaan, kwestie dat het publiek enkel voor hun kwam en niet voor de support acts.

Het optreden begon om 19u, redelijk vroeg om onmiddellijk met de headliner aan te vangen, maar daarom niet slechter. Iedereen, zowel publiek als band, was behoorlijk opgewonden en veel was er dus niet nodig om de sfeer er onmiddellijk in te krijgen.

Opener was, in tegenstelling wat je op een CD-release party zou verwachten, het eerste nummer van op het vorige album “Ot Serdtsa K Nebu”. Omdat dit de thuisbasis van de band is, en iedereen de liederen zo goed als woord voor woord kan meezingen, was dit natuurlijk een briljante zet. Vanaf de eerste noten was het publiek reeds laaiend enthousiast, en ook het geluid was een dikke meevaller. Zelfs op de eerste rij klonk alles behoorlijk zuiver, en zelfs achterin de zaal kon iedereen meegenieten van de kwaliteit van de songs.

Er werd verder gegaan met het Slavische “Goi Kupala”, hetgeen hartelijk werd onthaald en uit volle borst werd meegezongen. Zelden heb ik zulk aangenaam en enthousiast publiek gezien.

Nadien was het de beurt aan enkele nummers van de nieuwe plaat. Zo werd er aangevangen met “Goi, Rode, Goi”, hetgeen live nog meer de sfeer van het nieuwe album tot uiting bracht. Vladimir “Volk”, de nieuwe aanwinst van de band (hij neemt de blaasinstrumenten voor zich), kreeg meteen een vuurdoop, maar de jongeling vond al gauw zijn plaats in de band, en draaide mee alsof hij nooit iets anders heeft gedaan. Nadien was het de beurt aan De “partynummers” van het nieuwe album, “Yarilo” en “Pamiat”. Het publiek, dat al aardig warm gelopen was, kwam nu volop in actie en overal zag je dansende mensen, “wheels of Kolod” (een soort traditionele rondedans) en moshpits. Het zweet stroomde er letterlijk van af.

Na een uurtje werd er voor de eerste maal afgesloten met het eindnummer van “Ot Serdtsa K Nebu”. Een adempauze van enkele minuten (terwijl de outro aan het uitfaden was), zorgde ervoor dat de band klaar was voor de rest van de stomende set, die werd ingezet door een doedelzaksolo van de jongeheer “Volk” die, naar zijn eigen reacties en doen, net iets te lang duurde maar warm onthaald werd. Hierna was het de beurt aan de meer bekende nummers. Zo werd er een mooie selectie gespeeld van oud en nieuw werk en werden we getrakteerd op een bende gastmuzikanten van onder andere Kalevala, Svarga en Butterfly Temple/Nevid.

Nummers als Rus' Iznachal'naya, Tuman Yarom, Strela, Kupala I Kostroma, Kolyada, Maslentisa, … passeerden de revue en werden voorzien van de nodige schwung waardoor het publiek nauwelijks een adempauze kreeg.  

Enige “minpuntje” aan het optreden was het nummer met Ilja “Wolfenhirt” van Svarga. Hoewel minpuntje zo afbrekend klinkt, gaat het eigenlijk gewoon om het feit dat de sound nogal rommelig klonk voor de mensen in de front rows. Volgens een vriend die zich in het midden van een moshpit bevond, was het geluid tijdens dat lied echter optimaal. Zo zie je maar dat de plaats van waar je het optreden volgt nogal wat invloed kan hebben op de kwaliteit van het optreden.

Afgesloten werd er met de nummers “Gnev Vremen”, “Rus” en “Oi, te ne vecher”, waarna het tijd was om de zaal te verlaten. Letterlijk tijd, want de politie kwam je op typisch Russische manier (nors kijkend, brutaal sprekend) verzoeken de zaal te ontruimen omdat er (naar wat we later die avond gezien hebben) een Halloween party plaatsvond.

Ondergetekende liet het hier echter niet bij en ging dus maar op zoek naar de backstage ruimte. En doordat ze ons, als trouwe fan, al goed kennen, vormde dit niet echt een probleem. Na enkele flesjes bier (Carlsberg, want van het Russisch bier moesten we afblijven wegens “No, it’s no good, drink this!”) wist Masha ons te vertellen dat de oorspronkelijke 35 liedjes (die in een kleine 2.30u zouden worden afgehandeld) uitgelopen waren tot een goeie 45 liedjes (en een set van ruimschoots 3u) wegens een zeer enthousiast publiek en dus ook een band die zeer graag wou verder spelen. Ook vond ze het zeer opmerkelijk na zulke lange set toch nog goed bij stem te zijn en nog enthousiast genoeg te zijn om ons nog een uurtje te vergasten in de backstage ruimte.

Schor van het meezingen en met een pijnlijke nek, vertrok ondergetekende richting metro (en nadien ook hotel). Hier kunnen we letterlijk spreken van moe, maar voldaan. Ik vind het dan ook zeer jammer dat ze, telkens als ze Europa bezoeken, steeds beperkte speeltijd krijgen, want Arkona is op zijn best, als ze mogen doen waar ze goed in zijn: de Slavische, heidense trots naar boven brengen.

Om mijn lezers toch een beeld te geven van de show, hieronder enkele sfeerfoto’s.



Image and video hosting by TinyPic




Zoeken



Prijsvragen

Win tickets voor Shinedown in de Melkweg

Laatste Album Reviews

Stray From The Path - Smash ‘Em Up

Papa Roach - Who Do You Trust

Laatste Live Reviews

Crossfaith @ W2 Den Bosch

The Hu @ Melkweg

Laatste Interviews

Interview met Dan van Disturbed

Laatste Foto's

Crossfaith @ W2

   

Agenda